Magdalena Eiland Chili

We gingen weer aan land met de zodiacs. En kijk, Marianne wordt het al een beetje gewoon zo mee te varen in dit rubberen vaartuig!Voor we aan land gaan zien we reeds de massa's pinguïns die op het strand en in de zee bewegen. Een massa!Dit is een indrukwekkend beeld!

Je weet gewoon niet waar eerst kijken.

Al die pinguïns, ik vond dit zo overweldigend,zo emotioneel dat bij de eerste stap aan land de tranen zomaar over mijn wangen liepen... Een lid van de bemanning zag het en zei me:" Ik denk dat ik weet wat je voelt, ik kom hier zo vaak en toch pakt het me telkens weer!"

Aan land waggelen ze grappig maar in het water buitelen ze bijzonder elegant!

Een eenvoudig touw bakent de brede weg af waar wij kunnen stappen. De pinguïns storen er zich niet aan en lopen mee of dwarsen ons pad, het is opletten geblazen om ze niet te hinderen en hen hun weg naar eigen zin te laten vervolgen.Je hoort een gepiep, gekrijs en getoeter van jewelste...

Een durfal komt een toeristenschoen onderzoeken.Hij/of zij kwam ook naar mijn pantalon prikken!Dat is durven!

Mzt zijn tweetjes samen in e grote massa...Aan de zwarte streep op het witte lijf herken je de volwassen dieren.Je kijkt en blijft kijken .Het is toch uniek je hier tussen die diertjes te kunnen bewegen.Je wordt er gewoon ontroerd blij van!