Terug!

Deze keer was mijn plaatsje op de eerste verdieping van het vliegtuig... Eigenlijk was het gelukkig zeer rustig en confortabel... Dit kon ik echt wel apreciëren met alle hinder van genaaide mond.




Dit is echt confort!




Deze zetels zijn zelfs half rechtop toch wel uiterst aangenaam!



Met goede moed eraan beginnen! Minuscule stukjes snijden om ze tussen nog gespannen lippen te schuiven... Ook een rietje om te drinken wil wel helpen...

Het eten was niet altijd makkelijk!

Afscheid van de tangoschool.

Alhoewel ik niet dantste maar heel gelukkig kon vertalen, was het toch bijzonder lollig ook hier te beseffen dat er weer goede contacten gesmeed werden...
Zowel met Josefina als met Carlos Copello was het prettig "werken"


Dit is de realiteit!



Dit is wel degelijk het grapje…

Velas Sudamérica 2010

De regering van de stad Buenos Aires ontvangt de Regata Internacional “Velas Sudamérica 2010” in het jaar van de Bicentinario ( dit jaar dus ) van 3 tot 9 maart. We vinden al deze prachtige zeilschepen in Puerto Madera en aan de Dársena Norte.

Er is heel wat volk op de been! Er liggen fregatten, brigantijnen, schoeners, en zowel burgerlijke als militaire schepen.

De bemanning staat te blinken in hagelwitte uniformen, en zoals we hier bijna altijd ondervonden, ze zijn bereid om op foto of film vastgelegd te worden.
We zijn blij dat we alsnog besloten mee van dit spektakel te genieten!

De weerspiegelingen in de grote glazen buildings trekken keer op keer onze aandacht...


In Puerto Madera, vlak tegenover de Colombiaanse “Gloria” eten we een spagetti. Ik kan voorzichtig kleine hapjes tussen mijn lippen doorschuiven. Tja, ’t gaat iets moeizamer dan normaal…

In Puerto Madera, vlak tegenover de Colombiaanse “Gloria” eten we een spagetti. Ik kan al voorzichtig kleine hapjes tussen mijn lippen doorschuiven. Tja, ’t gaat iets moeizamer dan normaal… maar toch al een pak beter dan deze morgen toen een rietje me het enige mogelijke leek…

Gevallen vrouw

Uit ons slaapkamerraam zien we dat dit weer een van die prachtige dagen gaat worden!

In de verte lonkt zelfs de Rio de la Plata.

In de oude Mercado de San Telmo zijn er een hoop antiekwinkeltjes en echte oude rommelkraampjes, maar toch ook de voor de buurt nodige groenten-, fruit- en beenhouwerswinkeltjes. Ze is gelegen tussen de straten Bolívar, Carlos Calvo, Defensa en Estados Unidos ( waar ook La Rosalía staat) .


In de Mercado de San Telmo vinden we ook weer voorbeelden van het Fileteado Porteño;

Op de voorlaatste avond in Buenos Aires is Marcello van de partij om na de tangoles mee te gaan eten in San Telmo.’t Is een heel prettige avond maar mijn muggenmelk en ook de afterbite komen helaas goed van pas!

En daar staat de koe “La Rosalía” die me vriendelijk uitwuift uit haar eigen barrio San Telmo.

We nemen afscheid, Marianne en ik gaan naar ons hotel, terwijl Marcelo waarschijnlijk vrolijk naar een milonga vertrekt. Marianne gaat nog water aankopen en ik breng de overschot van de bife de chorizo naar het grasveldje op de Plaza de Mayo voor de zwerfhonden. Terug bij het hotel, struikel ik en val op het eerste trapje bij de zijingang. De conclusie is rap getrokken, dit is helemaal geen klein sneetje in mijn lip… Vanaf de balie wordt er een taxi besteld om me naar het Hospital Alemàn op Pueyrredon 1640 te brengen.. Eerst moeten wel de centjes boven gehaald worden aan de ingangskassa, anders wordt er geen dokter geroepen… Gelukkig is er dan Mr. Visa die gul voor mij wil betalen. Ik word behandeld door dokter Juan Ramon Curi. Hij maakt er ineens het grote werk van : 3 draadjes binnenin, 2 of 3 draadjes buiten. Opnieuw wordt er aan de kassa betaald. Dan zou er nog voor de blauwe vlekken op mijn benen een ‘traumatólogo’ moeten komen, maar daar bedank ik dan toch wel weer voor. ’t Is welletjes geweest! Dan mag ik nog met voorschriften naar de apotheek op het hoekje en weer met een taxi terug naar het hotel…Daar staat de nachtwaker al op de uitkijk om ons uit de taxi te helpen. Kortom , iedereen hier in het hotel is bezorgd en bijzonder vriendelijk.

Librerías

Boekenwinkels vind je hier bij trosjes! En ze meestal dan nog knap ook! Over het algemeen is het personeel zeer deskundig ( en ze kunnen in hun pc’s ook opzoeken )en bereid tot praten en willen soms zelfs raad geven. Bijna overal vind je in een boekenwinkel een paar zitjes waar je rustig enkele boeken kan inkijken voor je tot aankopen besluit .In de grotere vind je ook meestal een cafeetje… Deze winkels zijn zo verschrikkelijk verleidelijk! Er ligt hier zoveel leesvoer! Helaas, boeken zijn voor de koffers een enorme belasting… maar… een paar moet toch kunnen!

De grote boekenwinkel op Santa Fé, El Atheneo is altijd een bezoekje waard.Deze boekenwinkel is gehuisvest in een oude cinemazaal , vol glans en glitter!

Op de hoek van Bolívar en Alsina (een 30 meter van ons hotel), vlak tegenover san Ignacio ligt een prachtige boekenwinkel: Librería de Avila.Ze is hier al gevestigd sinds 1775 wat haar de oudste boekenwinkel van Buenos Aires maakt.Zowel boven als in de kelder staan ze je graag te woord! Je vindt er naast de laatste nieuwe bestsellers, zeer gespecialiseerde boeken ( vooral Argentijnse geschiedenis blijkt zeer uitgebreid te zijn. Daarnaast verkopen ze nog een aantal eerste edities en antieke boeken (die wel in afgesloten vitrinekasten zitten.



Waar er vorig jaar een tweezit stond, vind ik er nu een bureaau met stoel ( in gobelin) en twee antieke zetels…
Aan de bar kan je ook een koffietje en/of Fernet krijgen. En ook hier hangen leuke spreuken…


Bueno dejar el trago
Lo malo es no acordarse donde…

Betogingen

In Micro Centro ( kern van Montserrat) waar wij huizen, zijn ze de betogingen gewoon.Je komt ergens vandaan en tja, plots wordt alle verkeer tegengehouden... Als de betoging bv. door Avda de Mayo stapt kan je ook te voet de straat even niet over, hopen dan maar dat het een kleine betoging is...


Er is altijd wel een grote politiemacht op de been. Maar wat we vorig jaar zagen en dit jaar ook opmerken, is het vreedzame gedrag van zowel betogers als ordehandhavers.In deze betoging lopen opvallend veel vrouwen met kinderen. Er loopt ook een man met een karretje frisdranken mee, wie dorst heeft kan zich tijdens ’t betogen drinken aanschaffen. Er worden ook broodjes en empanadas verkocht.

Er wordt wel veel lawaai gemaakt. Haast constant hoor je het dreunende ritmische tromgeroffel, waar tot onze verbazing ook flink op gedanst wordt! Het scanderen van slogans hoor je ook regelmatig afgewisseld met fluitconcerten.

Museo de la Ciudad

Tegenover de Basílica fe San Francisco, ligt op Defensa 219 , eerste verdieping, het eigenlijk best leuke Museo de la Ciudad. Toen ik nieuwsgierig door de ramen van de toegansdeur gluurde , begon de museumwacht enthousiast te gebaren dat ik beslist moest binnenkomen en de trap tot op de eerste verdieping moest beklimmen!
Sommige opschriften zijn best grappig! Zo staat er bij de voordeur dat die wel echt luid piept en dat de reden kan zijn dat het stadsbestuur ze eens terug moet laten smeren, maar ’t dat het ook het gekreun van een spook zou kunnen zijn dat je welkom heet in dit oude huis…



Het is hier vrij rustig achter de gesloten blinden… Ik vind het aangenaam even te kunnen zitten denken… 

Dan komt de bewaker weer kijken en troont me mee om de kamers van deze “patriciërswoning” te bekijken…


Het eerste gedeelte is de collectie kinderspeelgoed door de jaren heen. Zeer leuk en zeer herkenbaar eigenlijk!In een mum van tijd klim je in een imaginaire tijdmachine en je voelt je weer “kind” worden!